Shloka 10
नारायणीयमाख्यानम् (Nārāyaṇīyam Ākhyānam) — Nārada’s Return and Hymnic Consolidation
सो<5विशड्केन मनसा तदैवाभ्यपतच्छुक: । ततः पर्वतशड्ले द्वे सहसैव द्विधाकृते
so 'viśaṅkena manasā tadaivābhyapatac chukaḥ | tataḥ parvataśile dve sahasaiva dvidhākṛte ||
భీష్ముడు పలికెను— అప్పుడు శుకుని మనస్సు సందేహంతో కదిలి, అతడు వెంటనే ముందుకు దూకెను. అంతట ఆ రెండు పర్వతశిలలు క్షణంలోనే రెండు ముక్కలుగా చీలిపోయెను.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how a moment of inner doubt can trigger immediate, decisive action, and it frames the narrative as an exemplum where mental states (like suspicion or apprehension) precipitate consequential events—inviting reflection on vigilance, discernment, and the ethical weight of impulsive reactions.
A parrot, suddenly becoming doubtful or alarmed, darts forward at once; immediately afterward, two slabs of mountain rock are described as being split apart, signaling a dramatic, extraordinary turn in the story being narrated by Bhīṣma.