Shloka 26
नरनारायण-नारदसंवादः
Nara-Nārāyaṇa–Nārada Discourse on Vision, Elements, and Entry into Vāsudeva
स्रवन्ति हुदराद् गर्भा जायमानास्तथा परे | आगमेन तथान्येषां विनाश उपपद्यते,गर्भमें मल और मूत्रके धारण करने या त्यागमें कोई स्वभावनियत गति है; किंतु कोई स्वाधीन कर्ता नहीं है। कुछ गर्भ माताके पेटसे गिर जाते हैं, कुछ जन्म लेते हैं और कितनोंकी ही जन्म लेनेके बाद मृत्यु हो जाती है
sravanti hudarād garbhā jāyamānās tathā pare | āgamena tathānyeṣāṃ vināśa upapadyate ||
నారదుడు అన్నాడు—కొన్ని భ్రూణాలు గర్భాశయం నుంచి జారిపోతాయి, కొన్ని జన్మిస్తాయి, మరికొన్నిటికి కాలం వచ్చినప్పుడు వినాశం (మరణం) సంభవిస్తుంది. ఇవన్నీ స్వభావనియమంగా జరిగే రాకపోకలు; పూర్తిగా స్వతంత్రంగా వశంలో ఉండే కర్త ఎవరూ లేరు.
नारद उवाच
Educational Q&A
Life and death unfold through an impersonal, natural order; birth, miscarriage, and death are not governed by an autonomous ‘independent doer.’ This supports detachment and humility, weakening egoistic claims of control.
Narada illustrates the fragility of embodied existence by listing outcomes for the unborn and newborn—some miscarry, some are born, and some die after birth—framing these events as the working of an inevitable process rather than personal mastery.