Shloka 22
नरनारायण-नारदसंवादः
Nara-Nārāyaṇa–Nārada Discourse on Vision, Elements, and Entry into Vāsudeva
जिसका स्थूल शरीर क्षीण हो गया है तथा जो कफ और मांसमय शरीरसे घिरा हुआ है, उस देहधारी प्राणीको मृत्युके बाद शीघ्र ही दूसरे शरीर उपलब्ध हो जाते हैं ।। निर्दग्धं परदेहेडपि परदेहं चलाचलम् । विनश्यन्तं विनाशान्ते नावि नावमिवाहितम्,जैसे एक नौकाके भग्न होनेपर उसपर बैठे हुए लोगोंको उतारनेके लिये दूसरी नाव प्रस्तुत रहती है, उसी प्रकार एक शरीरसे मृत्युको प्राप्त होते हुए जीवको लक्ष्य करके मृत्युके बाद उसके कर्मफल-भोगके लिये दूसरा नाशवान् शरीर उपस्थित कर दिया जाता है
nārada uvāca |
nirdagdhaṃ paradehe 'pi paradehaṃ calācalam |
vinaśyantaṃ vināśānte nāvi nāvam ivāhitam ||
నారదుడు పలికెను—ఒక దేహము దగ్ధమైనా, దేహధారికి మరొక దేహము—చరమో అచరమో—సిద్ధమగును. ఒక పడవ పగిలినప్పుడు అందులో ఉన్నవారిని దించుటకు మరొక పడవ తెచ్చినట్లే, ఒక దేహ వినాశాంతమున కర్మఫలభోగార్థం జీవునకు మరొక నశ్వర దేహము సమర్పింపబడును.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches transmigration: when one body perishes—even if cremated—a new body is promptly provided according to karma so the being can experience the results of past actions.
Narada is instructing about death and rebirth, using the analogy of replacing a broken boat with another to show how a new embodiment follows immediately upon the end of the previous one.