Shloka 12

अध्याय ३३१: नारायणकथा-प्रशंसा तथा नारदस्य श्वेतद्वीप-निवृत्ति एवं बदरी-आगमनम् | Chapter 331: Praise of the Nārāyaṇa Narrative; Nārada’s Return from Śvetadvīpa and Arrival at Badarī

Devanagari script

भैषज्यमेतद्‌ दुःखस्य यदेतन्नानुचिन्तयेत्‌ । चिन्त्यमानं हि न व्येति भूयश्चापि प्रवर्धते,दुःख दूर करनेकी सबसे अच्छी दवा यही है कि उसका बार-बार चिन्तन न किया जाय। चिन्तन करनेसे वह घटता नहीं, बल्कि बढ़ता ही जाता है

Transliteration

bhaiṣajyam etad duḥkhasya yad etan nānucintayet | cintyamānaṃ hi na vyeti bhūyaś cāpi pravardhate ||

Translation

దుఃఖానికి ఇదే ఔషధం—దానిని మళ్లీ మళ్లీ చింతించకూడదు. ఎందుకంటే దుఃఖాన్ని నిరంతరం తలచుకుంటే అది తగ్గదు; మరింతగా పెరుగుతుంది.

Word by Word

भैषज्यम्remedy, medicine

एतत्this

दुःखस्यof sorrow

यत्that which

एतत्this (thing)

नnot

अनुचिन्तयेत्should not think over repeatedly

चिन्त्यमानम्being thought about

हिindeed, for

नnot

व्येतिgoes away, departs

भूयःagain, further; rather

चand

अपिalso, even

प्रवर्धतेincreases, grows

दुःखम्sorrow

Speaker

नारद उवाच

Characters & Entities

Nārada

Verse Rasa (Emotional Essence)

Sandhi Notes