Shloka 1
अध्याय ३३१: नारायणकथा-प्रशंसा तथा नारदस्य श्वेतद्वीप-निवृत्ति एवं बदरी-आगमनम् | Chapter 331: Praise of the Nārāyaṇa Narrative; Nārada’s Return from Śvetadvīpa and Arrival at Badarī
#ब>८5 >> हु #* +/<<< त्रिशर्दाधिकत्रिशततमो< ध्याय: शुकदेवको नारदजीका सदाचार और अध्यात्मविषयक उपदेश नारद उवाच अशोकं शोकनाशार्थ शास्त्र शान्तिकरं शिवम् | निशम्य लभते बुद्धि तां लब्ध्वा सुखमेधते,नारदजी कहते हैं--शुकदेव! शास्त्र शोकको दूर करनेवाला, शान्तिकारक और कल्याणमय है। जो अपने शोकका नाश करनेके लिये शास्त्रका श्रवण करता है, वह उत्तम बुद्धि पाकर सुखी हो जाता है
nārada uvāca |
aśokaṃ śokanāśārthaṃ śāstraṃ śāntikaraṃ śivam |
niśamya labhate buddhiṃ tāṃ labdhvā sukham edhate ||
నారదుడు పలికెను—ఓ శుకదేవా! శాస్త్రం శోకరహితం; శోకనాశార్థమే అది శ్రవణం చేయబడుతుంది. అది శాంతికరం, శివప్రదం. ఎవడు తన శోకాన్ని తొలగించుకోవడానికి శాస్త్రాన్ని వినునో, వాడు సత్యబుద్ధిని పొందుతాడు; ఆ బుద్ధిని పొందినవాడు సుఖంలో వికసిస్తాడు.
नारद उवाच
Educational Q&A
Listening to śāstra with the intention of overcoming grief yields buddhi (clear discernment); that wisdom itself becomes the basis for lasting peace and happiness.
Narada addresses Śukadeva and begins an instruction on right conduct and spiritual understanding, praising śāstra as a peace-giving, auspicious means to remove sorrow.