Shloka 53
Nārāyaṇasya Guhya-nāmāni Niruktāni (Etymologies of Nārāyaṇa’s Secret Epithets) / नारायणस्य गुह्यनामानि निरुक्तानि
लोके बुद्धिप्रकाशेन लोकमार्गो न रिष्यते | जो ज्ञानके बलसे मोहजनित नाना प्रकारके क्लेशोंसे पार हो गया है, उसके लिये जगतमें बौद्धिक प्रकाशसे कोई भी लोक-व्यवहारका मार्ग अवरुद्ध नहीं होता ।। अनादिनिधनं जन्तुमात्मनि स्थितमव्ययम्
loke buddhi-prakāśena loka-mārgo na riṣyate | yo jñāna-balasena moha-janita-nānā-prakāra-kleśebhyaḥ pāraṃ gataḥ, tasya jagati bauddhika-prakāśena ko 'pi loka-vyavahāra-mārgo nāvarudhyate || anādi-nidhanaṃ jantum ātmani sthitam avyayam |
లోకంలో బుద్ధి ప్రకాశం వల్ల లోకవ్యవహార మార్గం హానికరమవదు, అడ్డుపడదు. జ్ఞానబలంతో మోహజనిత నానావిధ దుఃఖాలను దాటి వచ్చినవానికి యథోచితమైన ఏ లోకమార్గమూ రుద్ధం కాదు. అతడు జీవిని అనాది-అనంతుడిగా, ఆత్మలో స్థితుడిగా, అవ్యయుడిగా గ్రహిస్తాడు.
नारद उवाच
Educational Q&A
True knowledge (jñāna) dispels delusion (moha) and its many afflictions (kleśa). Far from making one unfit for society, an illumined intellect enables unobstructed, appropriate worldly conduct, grounded in the insight that the living being is beginningless, endless, and imperishable in the Self.
Nārada is instructing on the practical and ethical implications of spiritual wisdom: the knower who has transcended delusion can still move through worldly life without confusion or obstruction, because clarity of intellect supports right conduct rather than negating it.