Shloka 1
Nāmānirukta of Nārāyaṇa (Keśava–Viṣṇu–Vāsudeva) and the Rudra–Nārāyaṇa Unity Theme
भीकम (2 अमान अष्टाविशर्त्याधिकत्रिशततमो< ध्याय: शिष्योंके जानेके बाद व्यासजीके पास नारदजीका आगमन और व्यासजीको वेदपाठके लिये प्रेरित करना तथा व्यासजीका शुकदेवको अनध्यायका कारण बताते हुए “प्रवह” आदि सात वायुओंका परिचय देना भीष्म उवाच एतच्छुत्वा गुरोर्वाक्यं व्यासशिष्या महौजस: । अन्योन्यं हृष्टमनस: परिषस्वजिरे तदा,भीष्मजी कहते हैं--युधिष्ठिर! अपने गुरु व्यासके इस उपदेशको सुनकर उनके महातेजस्वी शिष्य मन-ही-मन बहुत प्रसन्न हुए और आपसमें एक-दूसरेको हृदयसे लगाने लगे
bhīṣma uvāca | etac chrutvā guror vākyaṃ vyāsaśiṣyā mahaujasaḥ | anyonyaṃ hṛṣṭamanasaḥ pariṣasvajire tadā ||
భీష్ముడు పలికెను—ఓ యుధిష్ఠిరా! తమ గురువు వ్యాసుని ఈ వాక్యాలను విని, మహౌజస్సు గల ఆయన శిష్యులు అంతరంగంలో పరమానందంతో నిండిపోయి, ఆ క్షణమే పరస్పర హర్షంతో ఒకరినొకరు ఆలింగనం చేసుకున్నారు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and cultural ideal that true instruction from a worthy teacher produces inner clarity and shared goodwill—students respond not with rivalry but with mutual affection and unity, showing the proper fruit of learning in the dharmic tradition.
After Vyasa delivers an instruction, his disciples feel deep happiness and, moved by that shared uplift, embrace one another. Bhishma narrates this to Yudhishthira as part of the Shanti Parva’s broader discourse on right conduct and the transmission of wisdom.