Shloka 7
Nārada’s Darśana of Viśvarūpa Nārāyaṇa and the Caturmūrti Doctrine (नारदस्य नारायणदर्शनं चतुर्मूर्तिविचारश्च)
गां चैव समनुज्ञाय राजानमनुमान्य च । पर्यपृच्छन्महातेजा राज्ञ: कुशलमव्ययम्,द्विजश्रेष्ठ शुकदेवजीने राजा जनककी ओरसे प्राप्त हुई वह मन्त्रयुक्त सविधि पूजा स्वीकार की। पूजा ग्रहण करनेके पश्चात् गोदान स्वीकार करके राजाको आदर देते हुए महातेजस्वी शुकने उनका सदा बना रहनेवाला कुशल-समाचार पूछा
gāṁ caiva samanujñāya rājānam anumānya ca | paryapṛcchan mahātejā rājñaḥ kuśalam avyayam ||
భీష్ముడు పలికెను—గోదాన విషయమున విధివిధానముగా అనుమతి పొందియు, రాజునకు యథోచిత గౌరవము చూపియు, మహాతేజస్వి ఋషి ధర్మమునకును రాజమర్యాదకును తగినట్లు రాజుని చిరస్థాయి క్షేమవార్తను విచారించెను।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic social conduct: after receiving a gift (especially a sacred gift like a cow), one should respond with respect and proper leave-taking, and then inquire about the other’s lasting welfare—showing gratitude, humility, and concern for well-being.
A radiant sage, after accepting the cow-gift and honoring the king, formally concludes the exchange and asks the king about his enduring welfare, reflecting the courteous norms of sage–king interactions.