Shloka 20
तत्र ग्रामान् बहून् पश्चन् बचद्धनज्नरससभोजनान् । पल्लीघोषान् समृद्धांश्व बहुगोकुलसंकुलान्,वहाँ बहुत-से गाँव उनकी दृष्टिमें आये, जहाँ अन्न, पानी तथा नाना प्रकारकी खाद्य सामग्री प्रचुर मात्रामें मौजूद थी। छोटी-छोटी टोलियाँ तथा गोष्ठ (गौओंके रहनेके स्थान) भी दृष्टिगोचर हुए, जो बड़े समृद्धिशाली और बहुसंख्यक गोसमुदायोंसे भरे हुए थे
tatra grāmān bahūn paśyan baddha-dhānya-rasa-bhojanān | pallī-ghoṣān samṛddhāṁś ca bahu-gokula-saṅkulān ||
అక్కడ అతడు అనేక గ్రామాలను చూశాడు—అన్నం, నీరు, పోషకాహార పదార్థాలు సమృద్ధిగా నిల్వ ఉన్నవి. అలాగే సంపన్నమైన పల్లీ-ఘోషాలు, గోశాలలు కూడా కనిపించాయి; అవి అనేక గోసమూహాలతో కిటకిటలాడుతున్నాయి.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic marker of good governance and social stability: villages and pastoral settlements thrive when essentials—grain, water, and food—are secure and abundant, and when cattle wealth is protected and well-managed.
Bhīṣma describes what is seen on a journey or survey of the land: numerous well-provisioned villages and prosperous hamlets/cattle-stations, densely filled with cowherd communities and herds, indicating a flourishing countryside.