Shloka 113
Mahāvasu’s Fall by Speech-Error and Release through Devotion (अज-विवादः वसोः शापः विमोचनं च)
बभौ तदा भावितात्मा विधूम इव पावक: । कुरुनन्दन! अपने पिताके समान ही परम उत्तम रूप और कान्ति धारण किये पवित्रात्मा शुकदेव धूमरहित अग्निके समान देदीप्यमान हो रहे थे
babhau tadā bhāvitātmā vidhūma iva pāvakaḥ | kurunandana! apne pitāke samāna hī param-uttama rūpa aur kānti dhāraṇ kiye pavitrātmā śukadeva dhūmarahita agni ke samāna dīdyamāna ho rahe the |
భీష్ముడు పలికెను— కురునందనా! ఆ సమయంలో భావితాత్ముడైన శుకదేవుడు ధూమరహిత అగ్నివలె ప్రకాశించెను. తన తండ్రివలె పరమోత్తమ రూపమును కాంతిని ధరించిన ఆ పవిత్రాత్ముడు పొగలేని జ్వాలలా అత్యంత దీప్తిమంతుడై నిలిచెను.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Inner cultivation and purity make a person’s presence luminous: like fire without smoke, a disciplined and purified self shines without the obscurations of passion, ego, or impurity.
Bhīṣma describes Śukadeva’s appearance: he is portrayed as exceptionally radiant and pure, resembling a smokeless flame, and possessing splendor comparable to that of his father (implicitly Vyāsa).