Shloka 2
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
याज्ञवल्क्यजी कहते हैं--नरेश्वर! तुमने जो मुझसे अव्यक्तमें स्थित परब्रह्मके विषयमें प्रश्न किया है, वह अत्यन्त गूढ़ है। उसके विषयमें ध्यान देकर सुनो ।। यथा<अर्षेणेह विधिना चरता5वनतेन ह । मया<55दित्यादवाप्तानि यजूंषि मिथिलाधिप,मिथिलापते! पूर्वकालमें मैंने शास्त्रोक्त विधिसे व्रतका आचरण करते हुए नतमस्तक होकर भगवान् सूर्यसे जिस प्रकार शुक्लयजुर्वेदके मन्त्र उपलब्ध किये थे, वह सब प्रसंग सुनो
yājñavalkya uvāca— nareśvara! tvayā mayi avyakte sthite parabrahmaṇi viṣaye yaḥ praśnaḥ kṛtaḥ sa atyanta-gūḍhaḥ. tatra dhyātvā śṛṇu. yathā arṣeṇeha vidhinā caratā vanatena ca, mayā ādityād avāptāni yajāṃṣi, mithilādhipa.
యాజ్ఞవల్క్యుడు పలికెను—ఓ నరేశ్వరా! అవ్యక్తములో స్థితమైన పరబ్రహ్మను గూర్చి నీవు అడిగిన ప్రశ్న అత్యంత గూఢమైనది; ఏకాగ్రతతో వినుము। ఓ మిథిలాధిపా! పూర్వకాలములో ఋషులు విధించిన నియమానుసారం వ్రతాచరణ చేస్తూ, వినయముతో శిరస్సు వంచి, నేను ఆదిత్యదేవుని నుండి యజుఃమంత్రములను (శుక్లయజుర్వేదం) ఎలా పొందితినో, ఆ సమస్త ప్రసంగమును వినుము।
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
Profound knowledge of the Supreme (Parabrahman in the Unmanifest) is not casual information; it requires disciplined inquiry, inner reflection, and humility. The verse frames spiritual knowledge as something approached through dhyāna (focused attention) and earned through ṛṣi-approved practice (ārṣa-vidhi), not mere argument.
Yājñavalkya responds to the king of Mithilā, acknowledging the depth of the king’s metaphysical question. He then introduces a backstory: he will recount how he previously obtained the Yajus (Śukla-Yajurveda) mantras from the Sun-god by observing vows and following prescribed ascetic discipline with humility.