Shloka 18
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
ततः सशिष्येण मया सूर्येणेव ग्भस्तिभि: । व्यस्तो यज्ञों महाराज पितुस्तव महात्मन:
tataḥ saśiṣyeṇa mayā sūryeṇeva gabhastibhiḥ | vyasto yajño mahārāja pitus tava mahātmanaḥ ||
మహారాజా! అనంతరం నేను శిష్యులతో కూడి కిరణాలతో ప్రకాశించే సూర్యునివలె దీప్తిమంతుడనయ్యాను; ఆ స్థితిలోనే మీ తండ్రి మహాత్ముడైన (రాజా జనకుని) యజ్ఞాన్ని ఏర్పాటు చేసి నిర్వహించాను।
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical authority of a learned teacher: knowledge disciplined through discipleship and tradition empowers one to properly organize sacred duties (yajña) for the welfare and legitimacy of a righteous king.
Yājñavalkya narrates that after gathering disciples and gaining renown (likened to the sun with rays), he proceeded to arrange and conduct the sacrificial rite of the listener’s father—understood in context as King Janaka.