Shloka 10
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
तदनन्तर मुझे तापसे दग्ध होता देख भगवान् सूर्यने कहा--'“तात! तुम दो घड़ीतक इस तापको सहन करो। फिर यह स्वयं ही शीतल एवं शान्त हो जायगा” ।।
tad-anantaraṁ māṁ tāpasena dagdhaṁ hotaṁ dṛṣṭvā bhagavān sūrya uvāca— “tāta! tvaṁ dve ghaṭike tāvat imaṁ tāpaṁ sahiṣyase; tataḥ svayam eva śītalaṁ śāntaṁ ca bhaviṣyati.” śītībhūtaṁ ca māṁ dṛṣṭvā bhagavān āha bhāskaraḥ— “pratiṣṭhāsyati te vedaḥ sakhilaḥ sottaro dvija.”
ఆ తరువాత నన్ను తపోఘ్నితో దగ్ధమవుతున్నట్లు చూసి భగవాన్ సూర్యుడు పలికెను— “తాత! రెండు ఘటికలు ఈ తాపాన్ని సహించు; ఆపై ఇది స్వయంగా శీతలమై శాంతమగును.” నేను పూర్తిగా శీతలమైన తరువాత, భగవాన్ భాస్కరుడు నన్ను చూసి అన్నాడు— “ఓ ద్విజా! ఉత్తరభాగముతో (ఉపనిషత్తులతో) కూడిన సమస్త వేదము నీలో స్థిరంగా ప్రతిష్ఠితమగును.”
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
Endurance and disciplined tapas lead to inner cooling (śānti) and readiness for higher knowledge; when the seeker is purified and steadied, sacred learning—up to the Upaniṣadic culmination—can become firmly established within.
Yājñavalkya describes being scorched by ascetic heat; the Sun-god instructs him to endure briefly until the heat naturally subsides. Once cooled, the Sun blesses him that the complete Veda, including its culminating teachings (uttara/Upaniṣads), will be established in him.