Shloka 5
Aśoka-śāstra: Nārada’s Instruction on the Cessation of Śoka
Grief
ग्रीवया तु मुनिश्रेष्ठ नरमाप्रोत्यनुत्तमम् । विश्वेदवान् मुखेनाथ दिश: श्रोत्रेण चाप्रुयात्,ग्रीवासे प्राणोंका निष्क्रमण होनेपर मनुष्य मुनियोंमें श्रेष्ठ परम उत्तम नरका सांनिध्य प्राप्त करता है। मुखसे प्राणत्याग करनेपर वह विश्वेदेवोंको और श्रोत्रसे प्राण त्यागनेपर दिशाओंकी अधिष्ठात्री देवियोंको प्राप्त होता है
grīvayā tu muniśreṣṭha naram āprotya anuttamam | viśvedevān mukhenātha diśaḥ śrotreṇa cāpruyāt ||
గ్రీవామార్గముగా ప్రాణం నిష్క్రమిస్తే, మునిశ్రేష్ఠుడైన ఆ అనుత్తమ నరుని సాన్నిధ్యమును పొందును. ముఖమార్గముగా ప్రస్థానమైతే విశ్వేదేవులను పొందును; శ్రోత్రమార్గముగా (చెవి ద్వారా) ప్రస్థానమైతే దిక్కుల అధిష్ఠాత్రీ దేవతలను పొందును.
याज्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse links the ‘exit-route’ of the life-breath at death with distinct post-mortem destinations, presenting a karmic-cosmological map in which the manner of departure corresponds to specific divine realms or presences.
In a didactic discourse attributed to Yājñavalkya, the speaker instructs a revered sage about outcomes after death, specifying what divine association is attained when prāṇa departs via the neck, mouth, or ear.