Shloka 14
Śuka’s Nirveda: Vyāsa’s Admonition on Dharma, Impermanence, and ‘Imperishable Wealth’ (अक्षय-धन)
अनृशंस: शुचिर्दान्त: सत्यवागार्जवे स्थित: । योनिकर्मविशुद्धश्न पात्र स्याद् वेदविद् द्विज:,दयालु, पवित्र, जितेन्द्रिय, सत्यवादी, सरलतापूर्ण बर्ताव करनेवाला तथा योनिसे अर्थात् जन्मसे और कर्मसे शुद्ध वेदवेत्ता ब्राह्मण ही दान पानेका उत्तम पात्र है
anṛśaṁsaḥ śucir dāntaḥ satyavāg ārjave sthitaḥ | yonikarmaviśuddhaś ca pātraṁ syād vedavid dvijaḥ ||
దయగలవాడు, హింసారహితుడు, శుచిగా ప్రవర్తించేవాడు, ఇంద్రియనిగ్రహం కలవాడు, సత్యవాక్యుడు, ఆర్జవంలో స్థిరుడు, జన్మమూలంగా మరియు కర్మమూలంగా శుద్ధుడైన వేదవేత్త బ్రాహ్మణుడే దానం పొందుటకు ఉత్తమ పాత్రుడు।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The core teaching is that the right recipient of charity (pātra) is defined by moral character and disciplined conduct—compassion, purity, self-restraint, truthfulness, and straightforwardness—together with recognized purity of lineage and deeds, and Vedic learning.
In the Śānti Parva’s dharma instruction, Bhīṣma is advising on norms of righteous giving (dāna), specifying the ethical qualifications that make a Veda-knowing Brahmin the most suitable recipient.