Shloka 52
Adhyātma–Adhibhūta–Adhidaivata Correspondences and the Triguṇa Lakṣaṇas (Śānti-parva 301)
आत्मदोषांश्व विज्ञाय सर्वानात्मनि संश्रितान् स्वदेहादुत्थितान् गन्धांस्तथा विज्ञाय चाशुभान्
ātmadoṣāṁś ca vijñāya sarvān ātmani saṁśritān | svadehād utthitān gandhāṁs tathā vijñāya cāśubhān ||
తనలోనే ఆశ్రయించిన తన స్వదోషాలన్నిటినీ స్పష్టంగా తెలుసుకొని, తన దేహం నుండి నిరంతరం ఉద్భవించే అపవిత్రమైన దుర్గంధాన్ని కూడా గ్రహించి, వైరాగ్యంతో దూరమై పరమాత్మను ధ్యానిస్తూ భవబంధనమునుండి విముక్తి పొందుటకు ప్రయత్నించాలి.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
To cultivate detachment by honestly recognizing one’s inner faults and the inherent impurity of the body, and then to direct the mind toward the Supreme Self for liberation.
In Śānti Parva, Bhīṣma continues his instruction on dharma and liberation, urging the listener to reflect on personal defects and bodily impermanence/impurity as a means to awaken renunciation and pursue mokṣa.