Shloka 62
Saṃhāra-krama (The Sequence of Cosmic Dissolution) — Yājñavalkya’s Discourse
कथा च येयं नृपते प्रसक्ता देवे महावीर्यमतौ शुभेयम् । योगी स सर्वानिभिभूय मर्त्यान् नारायणात्मा कुरुते महात्मा,नरेश्वरर महान् बल और बुद्धिसे सम्पन्न परमात्मासे सम्बन्ध रखनेवाली यह कल्याणमयी वार्ता मैंने प्रसंगवश तुम्हें सुनायी है। योगसिद्ध महात्मा पुरुष सब मनुष्योंसे ऊपर उठकर नारायणस्वरूप हो जाता है और संकल्पमात्रसे सृष्टि करने लगता है
kathā ca yeyam nṛpate prasaktā deve mahāvīryamatau śubheyam | yogī sa sarvān abhibhūya martyān nārāyaṇātmā kurute mahātmā ||
భీష్ముడు పలికెను—ఓ రాజా! ప్రసంగానుసారం మహావీర్యమూ మహాబుద్ధియూ గల పరమదేవుని విషయమైన ఈ శుభకథను నీకు చెప్పితిని. యోగసిద్ధుడైన మహాత్ముడు సమస్త మానవులను అధిగమించి నారాయణాత్మకుడగును; సంకల్పమాత్రంతోనే సృష్టిశక్తిని పొందును।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that through perfected yoga a great-souled person transcends ordinary human limitation and realizes identity with Nārāyaṇa; from that divine-centered state, will (saṅkalpa) becomes efficacious, symbolizing mastery over creation and action rooted in the highest Self.
Bhīṣma, instructing the king in Śānti Parva, concludes or contextualizes an auspicious account about the Divine’s greatness, using it to emphasize the exalted status of the yoga-siddha who, surpassing mortals, attains Nārāyaṇa-nature.