Shloka 133
सुकुमारी कुमारी च पद्मकिज्जल्कसुप्र भा । तब “बहुत अच्छा” कहकर राजाने उन दोनोंका सत्कारपूर्वक पूजन किया। तदनन्तर एक दिन राजा सूंजयने अत्यन्त प्रसन्न होकर उन दोनों तपस्वी महात्माओंसे कहा --“महर्षियो! यह मेरी एक ही कन्या है, जो परम सुन्दरी, दर्शनीय, निर्दोष अड्रोंवाली तथा शील और सदाचारसे सम्पन्न है। कमल-केसरके समान कान्तिवाली यह सुकुमारी कुमारी आजसे आप दोनोंकी सेवा करेगी”
sukumārī kumārī ca padmakijjalkasuprabhā | tad “bahut acchā” kahakara rājāne un donoṃkā satkārapūrvaka pūjana kiyā | tadanantara eka dina rājā sūṃjayane atyanta prasanna hokara un donoṃ tapasvī mahātmāoṃse kahā—“maharṣiyo! yaha merī eka hī kanyā hai, jo parama sundarī, darśanīyā, nirdoṣa aṅgoṃvālī tathā śīla aura sadācārase sampanna hai | kamala-kesarake samāna kāntivālī yaha sukumārī kumārī ājase āpa donoṃkī sevā karegī”
సుకుమారీ అనే ఆ కన్య పద్మకేశరంలా ప్రకాశించేది. రాజు “చాలా మంచిది” అని చెప్పి, ఆ ఇద్దరినీ సత్కారపూర్వకంగా పూజించి ఆదరించాడు. అనంతరం ఒక రోజు రాజు సూంజయుడు పరమానందంతో ఆ ఇద్దరు తపస్వీ మహాత్ములను ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు— “మహర్షులారా! ఇది నా ఏకైక కుమార్తె. ఇది అత్యంత సుందరి, దర్శనీయ, అవయవాలలో నిర్దోషి, శీలసదాచారసంపన్న. పద్మకేశరంలా కాంతివంతమైన ఈ సుకుమారీ కన్య ఈ రోజు నుంచే మీ ఇద్దరికీ సేవ చేస్తుంది.”
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The passage foregrounds dharma expressed as satkāra (honoring guests) and reverence toward tapasvins: a king demonstrates ethical kingship by welcoming sages respectfully and offering appropriate support and service, emphasizing humility and right conduct over mere status.
After honoring two ascetic sages, King Sūṃjaya later speaks to them with delight and presents his only daughter, Sukumārī—praised for beauty and virtue—declaring that she will attend and serve the two sages from that day onward.