Shloka 9
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
न भिद्यन्ते कृतात्मान आत्मप्रत्ययदर्शिन: । बुद्धिकर्मेन्द्रियाणां हि प्रमत्तो यो न बुद्धयते । शुभाशुभे प्रसक्तात्मा प्राप्नोति सुमहद् भयम्,पवित्र अन्तःकरणवाले आत्मज्ञानी पुरुष कर्मोके शुभाशुभ फलोंसे कभी विचलित नहीं होते हैं। जो प्रमादवश ज्ञानेन्द्रियों और कर्मन्द्रियोंद्वारा होनेवाले पापोंपर विचार नहीं करता तथा शुभ एवं अशुभमें आसक्त रहता है, उसे महान् भयकी प्राप्ति होती है
na bhidyante kṛtātmāna ātmapratyayadarśinaḥ | buddhikarmendriyāṇāṃ hi pramatto yo na budhyate | śubhāśubhe prasaktātmā prāpnoti sumahad bhayam ||
ఆత్మనిగ్రహం సాధించి ఆత్మనిశ్చయాన్ని ప్రత్యక్షంగా దర్శించినవారు శుభాశుభ ఫలాల ఆటచేత కదలరు. కానీ అజాగ్రత్తవశాత్తు బుద్ధి మరియు కర్మేంద్రియాల ద్వారా కలిగే దోషాలను విచారించని వాడు, శుభమూ అశుభమూ అనే విషయాలలో ఆసక్తితో ఉండి, మహాభయాన్ని పొందుతాడు।
पराशर उवाच
Educational Q&A
Self-realized, self-controlled people are not destabilized by ‘good’ or ‘bad’ outcomes, because their grounding is in the Self rather than in results. Heedlessness—failing to examine the moral consequences of what the intellect and organs of action do—combined with attachment to auspicious/inauspicious leads to bondage and therefore great fear.
Within the Śānti Parva’s instruction on dharma and liberation, the sage Parāśara is teaching a listener about inner discipline: the contrast between the steady knower of the Self and the negligent person who remains attached to outcomes and thus suffers fear.