Shloka 13
अव्यक्त-प्रबोधः (Awakening to the Unmanifest): The 25th and 26th Principles and Eligibility for Brahma-vidyā
उत्पाद्य पुत्रान् मुनयो नृपते यत्र तत्र ह । स्वेनैव तपसा तेषामृषित्वं विदधु: पुन:,नरेश्वर! मुनियोंने जहाँ-तहाँ कितने ही पुत्र उत्पन्न करके उन सबको अपने ही तपोबलसे ऋषि बना दिया
utpādya putrān munayo nṛpate yatra tatra ha | svenaiva tapasā teṣām ṛṣitvaṁ vidadhuḥ punaḥ ||
పరాశరుడు అన్నాడు—ఓ నృపతీ! మునులు ఎక్కడెక్కడో అనేక కుమారులను కనీ, తరువాత తమ తపోబలంతోనే వారికి మళ్లీ ఋషిత్వాన్ని ప్రసాదించారు.
पराशर उवाच
Educational Q&A
Spiritual stature is not merely inherited by birth; it is established and empowered through tapas (disciplined austerity). The verse highlights ascetic merit as a source of legitimate spiritual authority.
Parāśara addresses a king and describes how sages, after fathering many sons in various places, used their own ascetic power to elevate those sons into recognized ṛṣis—granting them seerhood and standing in the spiritual order.