Shloka 8
Akṣara–Kṣara Viveka: Vasiṣṭha–Karāla-Janaka Saṃvāda (अक्षर-क्षर विवेकः)
कि कष्टमनुपश्यामि फलं पापस्य कर्मण: । प्रत्यापन्नस्य हि ततो नात्मा तावद् विरोचते,क्या पापकर्मका कोई दुःखदायक फल मैं देखता हूँ? अर्थात् नहीं देखता। ऐसा मानकर पापमें प्रवृत्त हुए मनुष्यको परमात्माका चिन्तन अच्छा नहीं लगता
kiṁ kaṣṭam anupaśyāmi phalaṁ pāpasya karmaṇaḥ | pratyāpannasya hi tato nātmā tāvad virocate ||
పరాశరుడు పలికెను—“పాపకర్మ ఫలంగా నేను ఏ దుఃఖాన్ని చూస్తున్నాను? ఏదీ లేదు” అని భావించి పాపం వైపు తిరిగినవానికి, అంతవరకు ఆత్మ (మరియు పరమాత్మస్మరణ) ప్రకాశించదు; అంతఃశుద్ధి, భగవద్స్మరణలో ఆనందం ఉద్భవించదు.
पराशर उवाच
Educational Q&A
Sin often begins with the delusion that no immediate suffering will follow; yet the deeper consequence is inner darkness—loss of clarity, conscience, and taste for remembrance of the Self/Supreme.
Parāśara is instructing about the subtle effects of wrongdoing: even if a sinner claims to see no painful ‘fruit’ right away, the mind’s capacity to recognize and delight in the Self (and God-thought) becomes obscured.