Shloka 98
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
अन्त्येषु पुत्रान् निक्षिप्य यदुद्र॒द्युपुरोगमान् । पुरुं राज्येडभिषिच्याथ सदार: प्राविशद् वनम्,“उन्होंने किनारेके प्रदेशोंपर अपने तीन पुत्र यदु, द्रह्मु तथा अनुको स्थापित करके मध्य भारतके राज्यपर पूरुको अभिषिक्त किया; फिर अपनी स्त्रियोंके साथ वे वनमें चले गये
antyeṣu putrān nikṣipya yadu-druhyu-purogamān | pūruṁ rājyebhiṣicyātha sa-dāraḥ prāviśad vanam ||
అతడు సరిహద్దు ప్రాంతాలలో తన కుమారులను నియమించాడు—వారిలో యదు, ద్రుహ్యు ప్రధానులు. అనంతరం మధ్యదేశ రాజ్యానికి పూరుని అభిషేకించి, భార్యలతో కూడి అరణ్యంలో ప్రవేశించాడు.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
A ruler should ensure rightful succession and the welfare of the realm before renouncing power; orderly delegation of responsibilities and timely withdrawal into a disciplined life are presented as dharmic conduct.
The king assigns his sons to govern frontier territories (with Yadu and Druhyu prominent), consecrates Pūru as ruler of the central kingdom, and then departs with his wives to the forest, signaling a transition from royal life to renunciant practice.