Shloka 31
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
अड़ूं बृहद्रथं चैव मृतं संजय शुश्रुम,ईजानो वितते यज्ञे दक्षिणामत्यकालयत् । 'सूृंजय! अंगदेशके राजा बृहद्रथकी भी मृत्यु हुई थी, ऐसा हमने सुना है। उन्होंने यज्ञ करते समय अपने विशाल यज्ञमें दस लाख श्वेत घोड़े और सोनेके आभूषणोंसे भूषित दस लाख कन्याएँ दक्षिणारूपमें बाँटी थीं
aḍūṃ bṛhadrathaṃ caiva mṛtaṃ saṃjaya śuśruma | ījāno vitate yajñe dakṣiṇām atyakalayat ||
వాయువు పలికెను— “సంజయా, అంగదేశ రాజు బృహద్రథుడూ మరణించాడని మేము విన్నాము. అతడు విస్తృత యజ్ఞం నిర్వహించుచూ అపూర్వమైన దక్షిణను ప్రసాదించాడు—అనేక శ్వేత అశ్వాలను, బంగారు ఆభరణాలతో అలంకరించబడిన కన్యలను దానముగా ఇచ్చెను.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse juxtaposes mortality with merit: even powerful kings die, yet their dharmic acts—especially yajña and generous dakṣiṇā—are remembered as markers of righteous conduct and social responsibility.
Vāyudeva informs Sañjaya that King Bṛhadratha of Aṅga has died, and recalls his famed generosity during a great sacrifice, where he distributed immense dakṣiṇā such as large numbers of white horses and richly adorned maidens.