Shloka 27
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
कूर्मान् कर्कटकान् नक्रान् मकराञ्छिंशुकानपि । नदीष्वपातयद् राजन् मघवा लोकपूजित:,“राजन! लोकपूजित इन्द्रने सोनेके बने हुए बहुत-से कछुए, केकड़े, नाके, मगर, सूँस और मत्स्य उन नदियोंमें गिराये थे
kūrmān karkaṭakān nakrān makarāñ chiṁśukān api | nadīṣv apātayad rājan maghavā lokapūjitaḥ ||
వాయువు పలికెను—ఓ రాజా! లోకపూజితుడైన మఘవా ఇంద్రుడు ఆ నదుల్లో అనేక కూర్మాలు, కర్కటాలు, నక్రాలు, మకరాలు, శింశుకాలు (నదీ డాల్ఫిన్లు) మొదలైనవాటిని పడవేశాడు।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even actions performed by the powerful (including gods) have wide consequences; dharma requires awareness of how interventions in the natural and social order affect many beings, not merely the agent’s immediate aim.
Vāyu addresses a king and recounts that Indra (Maghavān), famed and worshipped, caused numerous aquatic creatures to be cast into certain rivers—an episode illustrating divine intervention in the world of living beings.