Shloka 124
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
ब्राह्मणेभ्यो ददौ निष्कान् सदसि प्रतते नृपः । तुभ्यं निष्क तुभ्यं निष्कमिति क्रोशन्ति वै द्विजा:
brāhmaṇebhyo dadau niṣkān sadasi pratate nṛpaḥ | tubhyaṃ niṣka tubhyaṃ niṣkam iti krośanti vai dvijāḥ ||
వాయువు అన్నాడు—పూర్తిగా సమవేతమైన రాజసభలో రాజు బ్రాహ్మణులకు నిష్కాలు (సువర్ణాభరణాలు/నాణేలు) పంచాడు. అప్పుడు ద్విజులు ‘నీకు నిష్కం! నీకు నిష్కం!’ అని కేకలు వేస్తూ ఉండిపోయారు.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic ideal of royal generosity: a king gains merit and social harmony by publicly supporting learned Brahmins through dāna (gift-giving), especially in a formal assembly where the act becomes a model of righteous conduct.
Vāyu describes a scene in which a king, seated in a fully convened court, distributes niṣkas as gifts to Brahmins. The recipients (or the assembled twice-born) loudly call out the distribution—‘to you a niṣka, to you a niṣka’—conveying the public, ceremonial nature of the donation.