Shloka 13
Haṃsa–Sādhya Saṃvāda: Satya, Dama, Kṣamā and the Discipline of Speech
“यह संक्षेपमें मैंने तुम्हें मोक्षका विषय बताया है। अब पुनः इसीको विस्तारके साथ बता रहा हूँ, सुनो ।। मुक्ता वीतभया लोके चरन्ति सुखिनो नरा: । सक्तभावा विनश्यन्ति नरास्तत्र न संशय:,“मुक्त पुरुष सुखी होते हैं और संसारमें निर्भय होकर विचरते हैं; किंतु जिनका चित्त विषयोंमें आसक्त होता है, वे कीड़े-मकोड़ोंकी भाँति आहारका संग्रह करते-करते ही नष्ट हो जाते हैं, इसमें संशय नहीं है; अतः जो आसक्तिसे रहित हैं, वे ही इस संसारमें सुखी हैं। आसक्त मनुष्योंका तो नाश ही होता है!
bhīṣma uvāca | etat saṅkṣepeṇa mayā tubhyaṃ mokṣaviṣayaḥ kathitaḥ | idānīm punar evainaṃ vistareṇa bravīmi, śṛṇu || muktā vītabhayā loke caranti sukhino narāḥ | saktabhāvā vinaśyanti narās tatra na saṃśayaḥ ||
నేను నీకు మోక్షవిషయాన్ని సంక్షేపంగా చెప్పాను; ఇప్పుడు అదే విస్తారంగా చెబుతున్నాను—విను. ముక్తులు లోకంలో భయరహితులై సంచరిస్తూ సుఖంగా ఉంటారు; కానీ ఆసక్తిలో చిక్కిన మనుష్యులు నశిస్తారు—ఇందులో సందేహం లేదు.
भीष्म उवाच