वृत्ति-सत्सङ्ग-दान-धर्म
Livelihood, Virtuous Association, and Ethics of Giving
भीष्म उवाच शृणु राजन् ज्वरस्येमं सम्भवं लोकविश्रुतम् । विस्तरं चास्य वक्ष्यामि यादृशश्वैव भारत,भीष्मजीने कहा--राजन! ज्वरकी उत्पत्तिका यह वृत्तान्त सम्पूर्ण लोकोंमें प्रसिद्ध है, सुनो। भारत! यह प्रसंग जैसा है, उसे मैं विस्तारपूर्वक बता रहा हूँ
bhīṣma uvāca śṛṇu rājan jvarasyemaṃ sambhavaṃ lokaviśrutam | vistaraṃ cāsya vakṣyāmi yādṛśaś caiva bhārata ||
భీష్ముడు అన్నాడు— రాజా! జ్వరోత్పత్తి యొక్క ఈ వృత్తాంతం లోకాలన్నిటిలో ప్రసిద్ధమైనది; విను. భారతా! ఇది జరిగిన విధంగా నేనే నీకు విస్తారంగా వివరిస్తాను.
भीष्म उवाच
Bhishma frames the forthcoming account as universally known and worthy of careful attention, signaling that understanding the origin and nature of suffering (here, fever personified as Jvara) is part of wise governance and dharmic discernment.
Bhishma begins a new episode addressed to the king, announcing that he will narrate in full detail the well-known story of how Jvara (Fever) came into existence.