Shloka 12
अध्याय २८१ — दानधर्मः, न्यायागतधनम्, ऋणत्रय-परिशोधनं च
Dāna ethics, lawful wealth, and settling obligations
ब्रह्मवध्या महाघोरा रौद्रा लोकभयावहा । करालदशना भीमा विकृता कृष्णपिड्ूला
brahmavadhyā mahāghorā raudrā lokabhayāvahā | karāladāśanā bhīmā vikṛtā kṛṣṇapiṇḍūlā ||
భీష్ముడు పలికెను— బ్రాహ్మణహత్య పాపము అత్యంత ఘోరము—రౌద్రమైనది, భయంకరమైనది, సమస్త లోకములకు భయాన్ని కలిగించునది. అది వికట దంతములతో, భీమాకారముతో, వికృత దేహముతో, కృష్ణవర్ణముగా ఉబ్బినట్లుగా కన్పించును—పవిత్రమును హానిచేసినపుడు ధర్మభంగము ఎంత ఘనమో హెచ్చరించు రూపమది.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the extreme gravity of brahma-vadha (Brahmin-slaying) in dharma discourse, portraying it as a terrifying force to emphasize that harming the sacred and learned order is a profound ethical rupture with far-reaching consequences.
Bhīṣma, in his instruction during the Śānti Parva, describes the guilt of Brahmin-slaying in vivid, personified imagery—monstrous, fear-inducing, and deformed—so the listener grasps the moral horror and the need for restraint and expiation.