Shloka 2
Parāśara’s Counsel on बुद्धि (Discernment), Karma-Consequences, and Avoidance of Pāpānubandha Actions
दुर्विज्ञेयं पद तात विष्णोरमिततेजस: । कथं वा राजशार्दूल पदं तु ज्ञातवानसौ,तात! अनन्त तेजस्वी श्रीविष्णुके स्वरूपका ज्ञान तो अत्यन्त कठिन है। नृपश्रेष्ठ) उस वृत्रासुरने उस परमपदका ज्ञान कैसे प्राप्त कर लिया? यह बड़े आश्वर्यकी बात है
durvijñeyaṁ padaṁ tāta viṣṇor amitatejasaḥ | kathaṁ vā rājaśārdūla padaṁ tu jñātavān asau, tāta ||
యుధిష్ఠిరుడు అన్నాడు— తాతా! అపార తేజస్సుగల విష్ణువు యొక్క పరమపదాన్ని గ్రహించడం అత్యంత దుర్లభం. అయితే, రాజశార్దూలా! ఆ వృత్రాసురుడు ఆ పరమధామాన్ని ఎలా తెలిసికొన్నాడు? ఇది నిజంగా ఆశ్చర్యమే.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that realization of Viṣṇu’s supreme abode is not easily attained by mere intellect or status; it invites reflection on how profound devotion, surrender, or divine grace can grant even an unlikely being access to the highest spiritual knowledge.
Yudhiṣṭhira, hearing about Vṛtrāsura’s spiritual attainment, expresses amazement and asks how Vṛtrāsura could have known the difficult-to-realize supreme state of Viṣṇu, setting up an explanation about the means to such realization.