Shloka 59
तथा त्वमप्यच्युत मुड्च शोक- मुत्तिष्ठ शक्रोपम हर्षमेहि । क्षात्रेण धर्मेण मही जिता ते तां भुड़क्षय कुन्तीसुत मावमंस्था:,अपने धर्मसे कभी च्युत न होनेवाले इन्द्रतुल्य पराक्रमी कुन्तीकुमार युधिष्ठिर! तुम भी शोक छोड़कर उठो और हृदयमें हर्ष धारण करो। तुमने क्षत्रियधर्मके अनुसार इस पृथ्वीपर विजय पायी है; अत: इसे भोगो। इसकी अवहेलना न करो
tathā tvam apy acyuta muñca śokam uttiṣṭha śakropama harṣam ehi | kṣātreṇa dharmeṇa mahī jitā te tāṁ bhuṅkṣva he kuntīsuta māvamamsthāḥ ||
హే అచ్యుతా! నీవు కూడా శోకాన్ని విడిచిపెట్టు. ఇంద్రసమాన వీరుడివై లేచి, హృదయంలో హర్షాన్ని ధరించు. క్షాత్రధర్మం ప్రకారం నీవు ఈ భూమిని జయించావు; కాబట్టి దీనిని అనుభవించి పాలించు. హే కుంతీపుత్రా! దీనిని అవమానించకు.
जनक उवाच
Educational Q&A
The verse urges the rightful king to relinquish paralyzing grief and accept the ethical responsibility of governance: since the realm has been won in accordance with kṣatriya-dharma, it should be protected and enjoyed as a duty, not rejected out of remorse or despair.
In Śānti Parva’s counsel after the great war, Janaka addresses Yudhiṣṭhira, encouraging him to rise from sorrow, regain inner composure, and take up kingship—affirming that his victory and rule are aligned with the warrior-king’s dharma.