Shloka 14
श्रेयो-धर्मकर्मविचारः
Inquiry into Śreyas, Dharma, and Karma
यथा चाल्पेन माल्येन वासितं तिलसर्षपम् । न मुज्चति स्वकं गन्ध॑ तद्वत् सूक्ष्मस्य दर्शनम्,'जैसे थोड़े-से पुष्प एवं मालाद्वारा वासित किया हुआ तिल और सरसोंका तेल अपनी गन्ध नहीं छोड़ता है, उसी प्रकार थोड़े-से प्रयत्नसे न तो दोष दूर होते हैं और न सूक्ष्म ब्रह्मका साक्षात्कार ही हो पाता है
yathā cālpena mālyena vāsitaṃ tilasarṣapam | na muñcati svakaṃ gandhaṃ tadvat sūkṣmasya darśanam ||
కొద్దిపాటి పుష్పమాలలతో వాసన పెట్టిన నువ్వుల నూనె గానీ ఆవ నూనె గానీ తన సహజ వాసనను విడిచిపెట్టనట్లే, స్వల్ప ప్రయత్నంతో దోషాలు తొలగవు; సూక్ష్మ బ్రహ్మ దర్శనమూ లభించదు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Small, superficial effort does not uproot ingrained tendencies or faults; likewise, direct realization of the Subtle Reality (Brahman) requires sustained, deeper practice rather than minimal or occasional attempts.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma and inner discipline, Bhīṣma continues advising the listener (Yudhiṣṭhira in the broader frame) using a homely analogy: just as sesame/mustard retains its own smell despite light perfuming, a person’s inner defects and the highest realization are not transformed by slight effort.