Shloka 23
कालसंख्यानसंख्यातं सृष्टिस्थितिपरायणम् । त॑ भाषमाणं भगवानुशना प्रत्यभाषत । धीमान् दुष्टप्रलापांस्त्वं तात कस्मात् प्रभाषसे,जो काल नामसे प्रसिद्ध एवं सृष्टि और पालनके परम आश्रय हैं, उन परमात्माका प्रतिपादन करते हुए वृत्रासुरकी बात सुनकर भगवान् शुक्राचार्यने उससे कहा--“तात! तुम तो बड़े बुद्धिमान् हो, फिर ये असुरभावके विपरीत दोषयुक्त निरर्थक वचन कैसे कह रहे हो?
kālasaṅkhyānasaṅkhyātaṃ sṛṣṭisthitiparāyaṇam | taṃ bhāṣamāṇaṃ bhagavān uśanā pratyabhāṣata | dhīmān duṣṭapralāpāṃs tvaṃ tāta kasmāt prabhāṣase |
భీష్ముడు పలికెను—కాలమూ సంఖ్యామానములచే ప్రసిద్ధుడై, సృష్టి-స్థితులకు పరమాశ్రయుడైన పరమాత్మను గురించి వృత్రాసురుడు పలుకుచుండగా, అతని మాటలు విని భగవాన్ ఉశనా (శుక్రాచార్యుడు) ఇలా ప్రతివచనమిచ్చెను—“తాత! నీవు బుద్ధిమంతుడవే; మరి ఎందుకు ఇలాంటి దుష్టమైన, విపరీతమైన, దోషయుక్తమైన వ్యర్థ వాక్యాలు పలుకుచున్నావు?”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even when discussing lofty truths about the Supreme as the ground of time, creation, and preservation, one must speak in a manner consistent with dharma—truthful, coherent, and ethically fitting. Wisdom is shown not only by knowledge but by disciplined, appropriate speech.
Vṛtrāsura is speaking about the Supreme Lord as the foundation of cosmic order. Hearing this, Uśanā (Śukrācārya), the Asura preceptor, responds by rebuking him, questioning why an intelligent person would utter ‘corrupt’ or improper words—framing the moment as a moral and rhetorical correction.