Shloka 6
Śreyas-nirdeśa (Discerning the Superior Good): Nārada–Gālava Saṃvāda
पितोवाच अधीत्य वेदान् ब्रह्मचर्येषु पुत्र पुत्रानिच्छेत् पावनाय पितृणाम् । अग्नीनाधाय विधिवच्चेष्टयज्ञो वन॑ प्रविश्याथ मुनिर्बुभूषेत्
pitovāca adhītya vedān brahmacaryeṣu putra putrān icchet pāvanāya pitṝṇām | agnīn ādhāya vidhivac ceṣṭayajño vanaṁ praviśyātha munir bubhūṣet ||
తండ్రి అన్నాడు—కుమారుడా! ముందుగా బ్రహ్మచర్యాశ్రమంలో ఉండి వేదాలను అధ్యయనం చేయాలి; ఆపై పితృదేవతల పావనోద్ధారార్థం గృహస్థాశ్రమంలో ప్రవేశించి పుత్రసంతానాన్ని కోరాలి. విధివిధానంగా అగ్నులను స్థాపించి నియమానుసారం అగ్నిహోత్రాది కర్మలను ఆచరించాలి. ఈ విధంగా యజ్ఞకర్మలను పూర్తి చేసి వానప్రస్థాశ్రమంలో ప్రవేశించి మునివృత్తితో జీవించాలని కోరాలి.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
It lays out the normative progression of āśrama-dharma: study the Vedas in brahmacarya, fulfill ancestral and social obligations through household life (including begetting sons and maintaining sacred fires), and then transition to vānaprastha with a sage-like mode of living.
In Bhīṣma’s discourse on dharma, a father instructs his son on the proper life-course for a twice-born man: education and discipline first, ritual and progeny in householdership, and finally withdrawal to the forest for contemplative living.