Shloka 18
Śreyas-nirdeśa (Discerning the Superior Good): Nārada–Gālava Saṃvāda
सुप्तं व्याघ्रं महौघो वा मृत्युरादाय गच्छति । धर्माचरण करनेसे इस लोकमें प्रसन्नता प्राप्त होती है और मृत्युके पश्चात् परलोकमें अक्षय सुखकी प्राप्ति होती है। जिसपर मोहका आवेश होता है
suptaṁ vyāghraṁ mahaugho vā mṛtyur ādāya gacchati | sañcinvānakam evainaṁ kāmānām avitṛptakam ||
తీరంపై నిద్రిస్తున్న పులిని మహాప్రవాహం కొట్టుకుపోయినట్లే, మరణం మనిషిని పట్టుకొని తీసుకుపోతుంది. మోహగ్రస్తుడై భార్యా-పిల్లల కోసం నిరంతరం తాపత్రయపడుతూ, వారిని సంతృప్తిపరచడానికి ధర్మాధర్మ కర్మలు చేస్తూ, కుమారులు పశుసంపద పొందినా కోరికల్లో తృప్తి లేక ఆసక్తిలోనే ఉండేవాడిని—మరణం అకస్మాత్తుగా లాక్కెళ్తుంది.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma warns that attachment and insatiable desire keep a person busy with worldly obligations and compromises, but Death can arrive at any moment and carry him away. Therefore one should practice dharma and cultivate detachment rather than living in delusion and endless accumulation.
In the Śānti Parva instruction, Bhīṣma addresses Yudhiṣṭhira on ethical living: he contrasts the peace gained by dharma with the restless life of one driven by moha, illustrating mortality through the image of a sleeping tiger swept away by a sudden flood.