Shloka 12
नारद-समङ्ग-संवादः — The Nārada–Samaṅga Dialogue on Fearlessness and Equanimity
या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर्या न जीर्य॑ति जीर्यत: । योडसौ प्राणान्तिको रोगस्तां तृष्णां त्यजत: सुखम्
yā dustyajā durmatibhir yā na jīryati jīryataḥ | yo 'sau prāṇāntiko rogas tāṁ tṛṣṇāṁ tyajataḥ sukham ||
దుర్బుద్ధిగల మూర్ఖులకు విడిచిపెట్టడం కష్టమైనది, శరీరం జరాజీర్ణమైనా తాను జీర్ణం కానిది, ప్రాణాంతం వరకూ ఉండే రోగమని చెప్పబడిన ఆ తృష్ణను ఎవడు త్యజిస్తాడో, అతడే నిజమైన సుఖాన్ని పొందుతాడు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Craving (tṛṣṇā) is portrayed as an enduring illness that persists even as the body ages; real happiness comes from abandoning this insatiable desire through discernment and self-restraint.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and liberation, Bhishma continues advising Yudhishthira, emphasizing inner discipline: the conquest of craving is presented as a decisive step toward peace and lasting well-being.