Shloka 30
तब मणिभद्रने कहा--कुण्डधार! सब देवता तुमपर और इस ब्राह्मणपर भी बहुत प्रसन्न हैं। यह धर्मात्मा होगा और इसकी बुद्धि धर्ममें ही लगी रहेगी ।। ततः प्रीतो जलधर: कृतकार्यों युधिष्ठिर । ईप्सितं मनसो लब्ध्वा वरमन्यै: सुदुर्लभम्,युधिष्ठिर! इस प्रकार दूसरोंके लिये अत्यन्त दुर्लभ मनोवाजञ्छित वर पाकर कृतकृत्य एवं सफल-मनोरथ हो वह मेघ बड़ा प्रसन्न हुआ
tato maṇibhadra uvāca—kuṇḍadhāra! sarve devāḥ tvayi asmin brāhmaṇe ca paramaṃ prītāḥ. ayaṃ dharmātmā bhaviṣyati, asya ca buddhir dharme eva niyoktā bhaviṣyati. tataḥ prīto jaladharaḥ kṛtakāryo yudhiṣṭhira, īpsitaṃ manaso labdhvā varam anyaiḥ sudurlabham; yudhiṣṭhira, evaṃ manorathasiddhaḥ sa meghaḥ paramaprīto babhūva.
అప్పుడు మణిభద్రుడు పలికెను—ఓ కుండధారా! సమస్త దేవతలు నీపైను, ఈ బ్రాహ్మణునిపైను అత్యంత ప్రసన్నులయ్యిరి. ఇతడు ధర్మాత్ముడగును; ఇతని బుద్ధి ధర్మమందే స్థిరమగును. ఆపై, ఓ యుధిష్ఠిరా, ఆ మేఘము (జలధరుడు) తన కార్యము నెరవేర్చుకొని, ఇతరులకు అత్యంత దుర్లభమైన మనోవాంఛిత వరమును పొందినందున కృతకృత్యుడై పరమానందమొందెను.
मणिभद्र उवाच
Educational Q&A
Divine favor is linked to dharmic disposition: when one’s character is righteous (dharmātmā) and one’s intellect remains anchored in dharma (buddhir dharme), the gods are said to be pleased, and auspicious outcomes—symbolized by a hard-to-obtain boon—follow.
Maṇibhadra addresses Kuṇḍadhāra, declaring that the gods are delighted with him and with a certain brāhmaṇa, predicting the brāhmaṇa’s steadfast commitment to dharma. Then, in Yudhiṣṭhira’s hearing, the cloud (jaladhara/megha) is described as satisfied and joyful after obtaining its long-desired, rare boon and completing its purpose.