Shloka 26
भक्ताय नाहमिच्छामि भवेदेष तु धार्मिक: । धर्मेडस्य रमतां बुद्धिर्धर्म चैवोपजीवतु । धर्मप्रधानो भवतु ममैषो<नुग्रहो मतः,कुण्डधार बोला--धनदाता देव! मैं ब्राह्मणके लिये धनकी याचना नहीं करता हूँ। मेरी इच्छा है कि मेरे इस भक्तपर किसी और प्रकारका ही अनुग्रह किया जाय। मैं अपने इस भक्तको रत्नोंसे भरी हुई पृथ्वी अथवा रत्नोंका विशाल भण्डार नहीं देना चाहता। मेरी तो यह इच्छा है कि यह धर्मात्मा हो। इसकी बुद्धि धर्ममें लगी रहे तथा यह धर्मसे ही जीवन- निर्वाह करे। इसके जीवनमें धर्मकी ही प्रधानता रहे। इसीको मैं इसके लिये महान् अनुग्रह मानता हूँ
bhaktāya nāham icchāmi bhaved eṣa tu dhārmikaḥ | dharme 'sya ramatāṃ buddhir dharmaṃ caivopajīvatu | dharmapradhāno bhavatu mamaiṣo 'nugraho mataḥ ||
కుండధారుడు అన్నాడు—నా భక్తునికి ధనం నేను కోరను; అతడు ధార్మికుడవ్వాలి. అతని బుద్ధి ధర్మంలో ఆనందించాలి, ధర్మమే ఆధారంగా జీవించాలి. అతని జీవితంలో ధర్మమే ప్రధానంగా నిలవాలి—ఇదే, నా దృష్టిలో, అతనికి గొప్ప అనుగ్రహం.
कुण्डधार उवाच
Educational Q&A
The highest blessing is not material wealth but a life rooted in dharma: a mind that delights in righteousness and a livelihood sustained by ethical conduct.
Kuṇḍadhāra, speaking in a boon-giving context, refuses to ask for riches for his devotee and instead requests a moral-spiritual boon: that the devotee become steadfastly dharmic and live with dharma as the foremost priority.