Shloka 30

Yudhiṣṭhira’s Remorse and Vyāsa’s Teaching on Impermanence (Śoka-nivāraṇa)

Devanagari script

बुद्‌बुदा इव तोयेषु भवन्ति न भवन्ति च | जैसे पानीमें बुलबुले होते और मिट जाते हैं, उसी प्रकार संसारमें उत्पन्न हुए प्राणियोंके जो आपसमें संयोग होते हैं, उनका अन्त निश्चय ही वियोगमें होता है ।। सर्वे क्षयान्ता निचया: पतनान्ता: समुच्छुया:

Transliteration

budbudā iva toyeṣu bhavanti na bhavanti ca | sarve kṣayāntā nicayāḥ patanāntāḥ samucchrayāḥ ||

Translation

వ్యాసుడు పలికెను—“నీటిలో బుడగలు పుట్టి క్షణంలో కరిగిపోవునట్లు, ప్రాణులు కనిపించి మరల కనుమరుగవుతారు. అలాగే ఈ లోకంలో ప్రాణుల మధ్య కలిగే సంగమములన్నీ తప్పక విడిపోవడంలోనే ముగుస్తాయి. ప్రతి కూడికకు చివర నాశనమే; ప్రతి ఎత్తుకు చివర పతనమే.”

Word by Word

बुद्बुदाःbubbles

इवlike/as

तोयेषुin waters

भवन्तिcome to be/arise

नnot

भवन्तिcease to be/are not (remain)

चand

सर्वेall

क्षयान्ताःhaving destruction as the end

निचयाःaccumulations/heaps/collections

पतनान्ताःhaving falling as the end

समुच्छ्रयाःelevations/risings/lofty structures

Speaker

व्यास उवाच

Characters & Entities

Vyāsa

Verse Rasa (Emotional Essence)

Sandhi Notes