Shloka 14
यदा पुरोहित वा ते पर्येयु: शरणैषिण: । करिष्याम: पुनर्ब्रह्ममू न पापमिति वादिन:,यदि शरण चाहनेवाले डाकू या दुष्ट पुरुष पुरोहितकी शरणमें चले जायँँ और यह प्रतिज्ञा करें कि 'ब्रह्मम! अब हम फिर ऐसा पाप नहीं करेंगे" तो उन्हें छोड़ देना चाहिये। यह ब्रह्माजीका उपदेश है। सिर मुड़ाकर दण्ड और मृगचर्म धारण करनेवाला संन्यासी ब्राह्मण भी यदि पाप करे तो दण्ड पानेका अधिकारी है
yadā purohitaṃ vā te paryeyuḥ śaraṇaiṣiṇaḥ | kariṣyāmaḥ punar brahman na pāpam iti vādinaḥ ||
ద్యుమత్సేనుడు అన్నాడు—శరణార్థులై దొంగలు గాని ఇతర దుష్టులు గాని మీ పురోహితుని వద్దకు వచ్చి ‘ఓ బ్రాహ్మణా! ఇక మేము మళ్లీ ఇలాంటి పాపం చేయము’ అని ప్రతిజ్ఞ చేస్తే, వారిని విడిచిపెట్టాలి. ఇది బ్రహ్మదేవుని ఆజ్ఞ. అయితే ముండనముచేసి దండమును, మృగచర్మమును ధరించిన సన్యాసి బ్రాహ్మణుడైనా పాపం చేస్తే, అతడు శిక్షకు పాత్రుడే.
इुमत्सेन उवाच
Educational Q&A
Refuge may be granted even to wrongdoers if they sincerely renounce future sin; however, social or religious status (even that of an ascetic brāhmaṇa) does not exempt one from punishment when one commits wrongdoing—dharma requires both compassion and accountability.
Dyumatsena lays down a rule of conduct: when criminals approach the priest seeking protection and promise reform, they should be spared, citing Brahmā’s injunction; at the same time he clarifies that an ascetic who violates dharma remains punishable, emphasizing impartial justice.