Shloka 37
कपिल–स्यूमरश्मि संवादः
Kapila and Syūmaraśmi on Renunciation, Householder Support, and Epistemic Authority
ये च च्छिन्दन्ति वृषणान् ये च भिन्दन्ति नस्तकान् | वहन्ति महतो भारान् बध्नन्ति दमयन्ति च,जो लोग बैलोंको बधिया करके बाँधते-नाथते, उनसे भारी बोझ ढुलाते और उनका दमन करके उन्हें कामपर निकालते हैं, जो कितने ही जीवोंको मारकर खा जाते हैं, मनुष्य होकर मनुष्योंको दास बनाकर और उनके परिश्रमका फल आप भोगते हैं, उनकी तुम निन्दा क्यों नहीं करते हो?
ye ca cchindanti vṛṣaṇān ye ca bhindanti nastakān | vahanti mahato bhārān badhnanti damayanti ca ||
తులాధారుడు అన్నాడు—“ఎద్దుల వృషణాలను కోసేవారు, ముక్కును చీల్చేవారు, వారితో భారమైన బరువులు మోయించేవారు, కట్టేసి దమనించి పనికి తోలేవారు—వారిని నీవెందుకు నిందించవు? అలాగే అనేక జీవులను చంపి తినేవారు, మనుషులై ఉండి మనుషులనే దాస్యంగా పెట్టి వారి శ్రమఫలాన్ని తామే అనుభవించేవారు—వారిపై నీ దోషారోపణ ఎందుకు లేదు?”
तुलाधार उवाच