Shloka 4
अहिंसा-प्रधान धर्मविचारः
Ahiṃsā as the Superior Dharma: Practical and Scriptural Reasoning
बालान् वृद्धान् वयस्थांश्व न हरेयमनागस: । प्राणिन: प्राणिनामीश नमस्ते<स्तु प्रसीद मे,“समस्त प्राणियोंके अधीश्वर! मैं निरपराध बाल, वृद्ध और तरुण प्राणियोंके प्राण नहीं लूँगी। आपको नमस्कार है, आप मुझपर प्रसन्न हों
bālān vṛddhān vayasthāṁś ca na hareyam anāgasaḥ | prāṇinaḥ prāṇinām īśa namas te 'stu prasīda me ||
సర్వప్రాణుల అధీశ్వరా! నేను నిరపరాధమైన బాలులు, వృద్ధులు, యౌవనస్థుల ప్రాణాలు హరించను. నీకు నమస్కారం; నాపై ప్రసన్నుడవు.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse upholds ethical restraint and compassion: the taking of life is especially forbidden with respect to the innocent and vulnerable (children, elders, and blameless persons). It frames this restraint as aligned with reverence toward the supreme Lord of all beings.
Nārada speaks a vow-like statement addressed to the Lord of living beings, declaring that she/one will not take the lives of innocent creatures—specifically naming children, the aged, and those in their prime—and then offers salutations while seeking divine favor.