Shloka 29
कामबन्धन-निवृत्ति तथा शान्तिलक्षण-उपदेशः | Release from Desire-Bondage and the Marks of Peace
अत: परं परममुदारमाश्रमं तृतीयमाहुस्त्यजतां कलेवरम् । वनौकसां गृहपतिनामनुत्तमं शृणुष्व संश्लिष्टशरीरकारिणाम्
ataḥ paraṁ paramam udāram āśramaṁ tṛtīyam āhus tyajatāṁ kalevaram | vanaukasāṁ gṛhapatīnām anuttamaṁ śṛṇuṣva saṁśliṣṭa-śarīra-kāriṇām ||
గృహస్థాశ్రమానంతరం మూడవ ఆశ్రమం—అత్యంత ఉదారమూ శ్రేష్ఠమూ—వానప్రస్థమని చెప్పబడుతుంది. అరణ్యంలో నివసించి తపస్సుతో దేహాన్ని శుష్కింపజేసి చివరకు కాయాన్ని విడిచిపెట్టువారికి ఇది ఆశ్రయం. ఇది గృహస్థాశ్రమం కన్నా కూడా ఉత్తమమని భావించబడుతుంది; దేహనిగ్రహంలో నిమగ్నులైన వారి ఈ అనుత్తమ జీవనమార్గ ధర్మాన్ని ఇప్పుడు వినుము.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Vyāsa presents vānaprastha as the third āśrama after gṛhastha, praising it as a higher, nobler discipline oriented toward austerity, detachment, and eventual relinquishment of the body—preparing the practitioner for deeper renunciation and spiritual focus.
In the didactic flow of Śānti Parva, Vyāsa transitions from the householder stage to introduce the forest-dweller stage, announcing its excellence and inviting the listener to hear its specific dharmas and practices.