Shloka 17
भिक्षुलक्षणम्—एकचर्याः, अहिंसा, कैवल्याश्रमः
Marks of the Mendicant: Solitary Wandering, Non-Injury, and the Kaivalya-Discipline
धर्मज्ञानि द्वयान्याहुवेंदज्ञानीतराणि च । वेदज्ञानि विशिष्टानि वेदो होषु प्रतिष्ठित:,धर्मज्ञोंके भी दो भेद कहे गये हैं--वेदज्ञ और अवेदज्ञ। इनमें वेदज्ञ श्रेष्ठ हैं; क्योंकि उन्हींमें वेद प्रतिष्ठित है
dharmajñānī dvayāny āhur vedajñānītarāṇi ca | vedajñānī viśiṣṭāni vedo hy eṣu pratiṣṭhitaḥ ||
వ్యాసుడు పలికెను—ధర్మాన్ని తెలిసినవారు రెండు విధములు: వేదజ్ఞులు మరియు అవేదజ్ఞులు. వారిలో వేదజ్ఞులే శ్రేష్ఠులు; ఎందుకంటే వేదము వారిలోనే దృఢంగా ప్రతిష్ఠితమై ఉంటుంది.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Dharma-knowledge is classified into two types: with Vedic grounding and without it. The verse asserts that Veda-grounded understanding is superior because the Veda, as a foundational authority for dharma, is established in such persons.
In the Śānti Parva’s instructional discourse, Vyāsa lays down a criterion for evaluating claims to dharma-knowledge, distinguishing Veda-knowers from others and ranking the former higher due to their scriptural foundation.