Shloka 17
Gārhasthya-Śreṣṭhatā and Kṣatriya-Daṇḍadhāraṇa
Householder Primacy and the Royal Duty of Punishment
सुना जाता है कि राजर्षि सुद्युम्नने दण्डधारणके द्वारा ही प्रचेताकुमार दक्षके समान परम सिद्धि प्राप्त कर ली ।। युधिछिर उवाच भगवन् कर्मणा केन सुद्युम्नो वसुधाधिप: । संसिद्धि परमां प्राप्त: श्रोतुमिच्छामि तं नृपम्,युधिष्ठिरने पूछा--भगवन्! पृथिवीपति सुद्युम्नने किस कर्मसे परम सिद्धि प्राप्त कर ली थी। मैं उन नरेशका चरित्र सुनना चाहता हूँ
yudhiṣṭhira uvāca | bhagavan karmaṇā kena sudyumno vasudhādhipaḥ | saṁsiddhiṁ paramāṁ prāptaḥ śrotum icchāmi taṁ nṛpam ||
యుధిష్ఠిరుడు అన్నాడు— భగవన్! భూలోకాధిపతి సుద్యుమ్న రాజు ఏ కర్మచేత పరమసిద్ధిని పొందాడు? ఆ నరపతి చరిత్రను వినదలచుకున్నాను.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse frames spiritual perfection (saṁsiddhi) as something attained through specific, accountable action (karma), and it models the dharmic method of learning: respectful inquiry into the causes of exemplary conduct and success.
In the Śānti Parva dialogue, Yudhiṣṭhira addresses a revered teacher and asks to hear the story of King Sudyumna—specifically, which deed enabled him to reach the highest accomplishment—thereby introducing a didactic account about righteous rule and disciplined action.