Shloka 38
योग–सांख्यसमन्वयः, रथोपमा, व्यक्त–अव्यक्तविवेकः
Yoga–Sāṃkhya Synthesis, Chariot Allegory, and the Vyakta–Avyakta Distinction
कल्यं घृतं चान्ववेक्षन् प्रयता ब्रह्मवादिन: । मड़ल्यान्यपि चापश्यन् ब्राह्मणांश्वाप्पपूजयन्,वे मन और इन्द्रियोंको संयममें रखते, सबेरे उठकर घीका दर्शन करते, वेदोंका पाठ करते, अन्य मांगलिक वस्तुओंको देखते और ब्राह्मणोंकी पूजा करते थे
kalyaṃ ghṛtaṃ cānvavekṣan prayatā brahmavādinaḥ | maṅgalyāny api cāpaśyan brāhmaṇāṃś cāpy apūjayan ||
మనస్సు, ఇంద్రియాలను నియంత్రించి, వారు ఉదయాన్నే లేచి నెయ్యి (ఘృతం) యొక్క మంగళ దర్శనం చేసుకొని, వేదపఠనం చేసి, ఇతర మంగళకర వస్తువులను దర్శించి, బ్రాహ్మణులను పూజించేవారు.
शक्र उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that dharma is sustained through disciplined daily conduct: rising early, cultivating purity and auspiciousness, engaging in Vedic study, and honoring the learned and virtuous (Brāhmaṇas). Ethical life is shown as a set of repeated, embodied practices rather than mere belief.
Śakra (Indra) describes the customary morning observances of disciplined Vedic practitioners: at dawn they behold auspicious substances like ghee, recite the Vedas, seek other auspicious signs, and perform acts of respect toward Brāhmaṇas—portraying an ideal social-religious routine.