जितकाशिनि शूरे च संग्रामेष्वनिवर्तिनि । निवसामि मनुष्येन्द्रे सदैव बलसूदन,देवर्षि एवं देवराजको भगवती लक्ष्मीका दर्शन बलसूदन! संग्रामसे पीछे न हटनेवाले तथा विजयसे सुशोभित होनेवाले शूरवीर नरेशके शरीरमें भी मैं सदा ही मौजूद रहती हूँ
jitakāśini śūre ca saṅgrāmeṣv anivartini | nivasāmi manuṣyendre sadaiva balasūdana ||
శక్రుడు పలికెను— బలసూదనా! విజయకాంతితో ప్రకాశించు, శూరుడై, సంగ్రామములలో ఎప్పుడును వెనుదిరగని మనుష్యేంద్రునిలో నేను నిత్యము నివసించుచున్నాను.
शक्र उवाच
Divine prosperity and support are portrayed as abiding with a ruler who embodies kṣatriya-dharma—heroism, steadfastness, and refusal to retreat in righteous battle—suggesting that fortune follows disciplined courage rather than mere status.
Indra (Śakra), addressing “Balasūdana,” declares that he continually resides in a human king who is victorious and unwavering in battle, reinforcing the link between martial steadfastness and divine presence.