Shloka 20
योग–सांख्यसमन्वयः, रथोपमा, व्यक्त–अव्यक्तविवेकः
Yoga–Sāṃkhya Synthesis, Chariot Allegory, and the Vyakta–Avyakta Distinction
श्रीझ्वाच पुण्येषु त्रिषु लोकेषु सर्वे स्थावरजड्रमा: । ममात्मभावमिच्छन्तो यतन्ते परमात्मना,लक्ष्मीने कहा--इन्द्र! तीनों पुण्यमय लोकोंके समस्त चराचर प्राणी मुझे प्राप्त करनेकी इच्छासे परम उत्साहपूर्वक प्रयत्न करते रहते हैं
śakra uvāca | śrīr uvāca puṇyeṣu triṣu lokeṣu sarve sthāvarajaṅgamāḥ | mamātmabhāvam icchanto yatante paramātmanā ||
శ్రీ (లక్ష్మి) పలికింది—ఓ ఇంద్రా! పుణ్యమయమైన మూడు లోకాలలోని సమస్త స్థావర-జంగమ ప్రాణులు నా ఆత్మభావాన్ని—నన్ను పొందాలని కోరుతూ పరమ అంతఃసంకల్పంతో యత్నిస్తుంటారు।
शक्र उवाच
Educational Q&A
Fortune (Śrī/Lakṣmī) is portrayed as a sought-after state: all beings strive to attain it, and true attainment is linked to sustained effort and an inner alignment with the highest principle (Paramātman), not mere chance.
In a dialogue where Indra (Śakra) is addressed, Śrī (Lakṣmī) explains her universal desirability: across the three worlds, every kind of being—immobile and mobile—endeavors intensely to obtain her presence and condition.