Shloka 47
Śrī–Indra–Bali Saṃvāda: The Departure and Fourfold Placement of Lakṣmī
विनाशिनो हाध्रुवजीवितस्य कि बन्धुभिभभिन्नपरिग्रहै श्व । विहाय यो गच्छति सर्वमेव क्षणेन गत्वा न निवर्तते च
vināśino hādhruva-jīvitasya kiṁ bandhubhir bhinna-parigrahaiḥ śvaḥ | vihāya yo gacchati sarvam eva kṣaṇena gatvā na nivartate ca ||
భీష్ముడు అన్నాడు—అయ్యో! జీవితం నశ్వరమైనది, ఆయుష్షు అనిశ్చితమైనది; అటువంటి వానికి చెల్లాచెదురైన, స్థిరం కాని సంపత్తులు మరియు బంధువులు ఏమి నిజమైన లాభం? ఇలా ఆలోచించి ఎవడు క్షణమాత్రంలో వైరాగ్యంతో అన్నిటినీ విడిచి బయలుదేరుతాడో, అతడు వెళ్లిన తరువాత మళ్లీ (సంసార జన్మకు) తిరిగి రాడు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Because life and the body are perishable and uncertain, clinging to relatives and possessions is ultimately unreliable; swift, dispassionate renunciation leads to non-return—freedom from rebirth.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and liberation, Bhishma teaches Yudhishthira by emphasizing the fragility of life and urging detachment as the path toward moksha.