Shloka 15
Bṛhaspati’s Counsel on Contentment
Santoṣa), Restraint, and Adroha (Non-injury
धर्मवर्त्मनि संस्थाप्य प्रजा वर्तेत धर्मत:ः । पुत्रसंक्रामितश्री श्व वने वन्येन वर्तयन्
dharmavartmani saṁsthāpya prajā varteta dharmataḥ | putrasaṅkrāmitśrīḥ śva vane vanyena vartayan ||
ప్రజలను ధర్మమార్గములో స్థాపించి, వారు ధర్మానుసారంగా ప్రవర్తించునట్లు చేయుము. సంపద పుత్రునికి సంక్రమించినా, అరణ్యంలో నివసించి అరణ్యజ ఆహారముతో జీవించుచు—స్వామ్యాసక్తి కాదు, నియమశీలత మరియు కర్తవ్యమే జీవనరూపముగా నిలుపుము.
देवस्थान उवाच
Educational Q&A
A ruler (or elder) should first anchor society in dharma; then, even after transferring wealth and authority to the next generation, one should uphold a disciplined, non-possessive life—symbolized by living in the forest on simple, wild sustenance.
Devastāna articulates a normative instruction about righteous governance and life-stages: establish the subjects in dharma, and after handing over prosperity to one’s son, continue a restrained forest-based mode of living, emphasizing duty over enjoyment.