Shloka 30
Brahmacarya-Upāya: Jñāna, Śauca, and the Mind’s Role in Desire (शान्ति पर्व, अध्याय २०७)
प्रध्याय सो5सृजन्मेघांस्तथा स्थावरजड्मान् | पृथिवीं सो$सृजद् विश्वां सहितां भूरितेजसा,उन्होंने ही अपने मनके संकल्पसे मेघों, स्थावर-जंगम प्राणियों तथा समस्त पदार्थोंसहित महान् तेजसे संयुक्त समूची पृथ्वीकी सृष्टि की
pradhyāya so 'sṛjan meghāṁs tathā sthāvara-jaṅgamān | pṛthivīṁ so 'sṛjad viśvāṁ sahitāṁ bhūri-tejasā ||
ఆయన తన మనస్సు సంకల్పంతో మేఘాలను సృష్టించాడు; అలాగే స్థావర-జంగమ జీవులను సృజించాడు. అనంతరం అపార తేజస్సుతో కూడిన, సమస్త పదార్థాలతో సమేతమైన ఈ సమగ్ర భూమిని నిర్మించాడు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Creation is presented as a purposeful, orderly act arising from conscious resolve, implying an underlying unity and intelligible order behind the world’s diversity—an idea that supports dharma as alignment with that order.
Bhishma describes the origin of the world: the creator, through mental intention, produces clouds, all categories of living beings (immobile and mobile), and the complete earth endowed with great radiance.